بی تو امشب ماه در شب اوج ظهورش در چهارده روزگی در پس پرده ی ابری تیر فام بنشسته با عشوه و پنهانی برایم ناز می کند بی تواین ابرهای تیره فام همنشینان شب ماه فراری نمی گریند و می خندندبا ناز .بی تو، باران اشک های گرم با احساس بی تو آواز خوان بیشه های نمناک شمال بی تو این شهر شلوغ پر صدابی تو حتی شعر همامشب برایم ناز می کند .

گاهی دلم در این جنگ بی رحم و بی صلح زندگی بی لحظه ای سکون مواج می شود ,پر خروش، طوفانی و سیاه که صد کشتی مدرن در آن غرق می شود اما درون این سر بی قیمت چنانلبریز فکر و خیال و حرف و صد حکایت دیگر که می شوددستی پر از پینه های قدیمی یا جدید و آب دار میخ طویله را مدام از چپ به زور پتک می زند و با انبری سیاه از راست بیرون می کشد و باز این بار از راست می زند و از چپ ...اینجا که می رسم و کارم به درد می کشد با آه و حسرت و درد به آرامش رمانتیک یا نه تراژیک اعماق قبر فکر می کنم .